### Τίτου Πατρίκιου, «Μεγάλο γράμμα» (απόσπασμα) ΧΧ Νά τον πάλι ο κόσμος και τα πράγματα μπροστά μας. Νά οι άνθρωποι. Νά μαστε εμείς στο κατώφλι της μέρας. Μπορούμε πάλι να πούμε: «Αυτό είναι πέτρα, αυτό ένα ποτήρι νερό, κι αυτό ένα πήλινο πιάτο, κι αυτό το ξεραμένο αίμα». Μπορούμε να πούμε: «Νά, ο Γιάννης μάς χαιρετάει από πέρα. Νά, αυτό λέγεται χαρά». Ακουμπάμε πάνω στα γόνατα το μεγάλο βιβλίο των άστρων και διαβάζουμε αργά, δυνατά, ν' ακούνε όλοι: Η πατρίς της γεννήσεώς μου είναι απ' το Λιδορίκι χωριό του Λιδορικού ονομαζόμενον Αβορίτη. Η πατρίς της γεννήσεώς μας είναι ο κόσμος. Πατρίδα μας είναι η αλήθεια. Καλημέρα λοιπόν. Καλημέρα. Άη-Στράτης Ιούλιος - Δεκέμβρης 1952 [πηγή: Τίτος Πατρίκιος, Ποιήματα, Ι. 1948-1954, Θεμέλιο, Αθήνα 1976, σ. 87]