### Γεώργιος Σουρής, «Να ήμουν παππούς» «Αχ έλεγε ο Κοκός, παππούς να ήμουν τώρα, να κάνω το σοφό, να βήχω να ρουφώ ταμπάκο όλη την ώρα. Άσπρα να έχω γένια, ποτέ να μη διαβάζω, σχολειό να μην πηγαίνω, στο σπίτι μου να μένω κι όλο να νυστάζω. Να παίζω κάθε μέρα με κάποιο κομπολόγι, να μη μου λένε για δουλειά, και να φορώ γυαλιά, και νάχω και ρολόγι. Να λέω παραμύθια επάνω από το στρώμα, κι όλοι τους στη μιλιά μου, να στέκουνε μπροστά μου μ᾿ ορθάνοιχτο το στόμα. Να μου φιλούν το χέρι, ευχές πολλές να δίνω και πάντα καθιστός και σ᾿ όλους σεβαστός, να τρώγω και να πίνω. Νάχω και μια μαγκούρα, να κάνω τον κακό κι άμα θυμός με πάρει ν᾿ αρχίζω στο στειλιάρι και τον τρελλό-Κοκό». Ετούτα κι άλλα λέει με γνώση παιδική, γιατί ο Κοκός δεν ξέρει πώς θέλουν κι όλοι οι γέροι να γίνουνε Κοκοί... [πηγή: Η Διάπλασις των Παίδων, τ. 4ος, τχ. 1, Ιανουάριος 1882, σ. 6]