### Ομηρικός Ύμνος εις Αφροδίτην (V) #### Μετάφραση στίχων 218-238 Έτσι και η χρυσόθρονη Ηώς άρπαξε τον Τιθωνό –από τη δικιά σας γενιά– που ήταν όμοιος με τους αθανάτους. Και ξεκίνησε να πάει στον γιο του Κρόνου που συνάζει τα μαύρα σύννεφα για να ζητήσει και να γίνει αθάνατος και να ζει αιώνια· κι ο Δίας συγκατένευσε και εκπλήρωσε την επιθυμία της. Η ανόητη, σεβάσμια Ηώς, δεν σκέφτηκε μες στο μυαλό της νιάτα να ζητήσει και να τον απαλλάξει από τα ολέθρια γηρατειά. Κι αυτός, λοιπόν, όσο καιρό είχε την πολυπόθητη νεότητα, διασκεδάζοντας με την χρυσόθρονη Ηώ, που πρόωρα γεννήθηκε, κατοικούσε στα πέρατα της γης κοντά στα ρεύματα του Ωκεανού· όταν όμως οι πρώτες γκρίζες τρίχες άρχισαν να φυτρώνουν στο όμορφο κεφάλι και την ευγενική γενειάδα του, η σεβάσμια Ηώς άρχισε πράγματι να απέχει από την κλίνη του, αλλά κρατώντας τον ακόμα στο παλάτι της τον περιποιούνταν προσφέροντάς του όχι μόνο τροφή και αμβροσία αλλά και όμορφα ενδύματα. Αλλά όταν πλέον τα φρικτά γηρατειά τον πίεζαν ολότελα και δεν μπορούσε να κινήσει ούτε να σηκώσει κανένα από τα μέλη του, πήρε την ακόλουθη απόφαση που έμοιαζε η καλύτερη· τον ξάπλωσε μέσα σε ένα δωμάτιο και σφράγισε τις φωτεινές θύρες. Η φωνή του στ' αλήθεια ανέκφραστη έβγαινε δίχως να υπάρχει εκείνη η δύναμη που είχε πρωτύτερα στα εύκαμπτα μέλη του. [πηγή: Μαίρη Γ. Χάψα, Φιλολογικός σχολιασμός του Ομηρικού ύμνου εις Αφροδίτην (V), Διδακτορική διατριβή, Πάτρα 2008, σελ. 96-97 <http://nemertes.lis.upatras.gr>]