Διαπρεπής θεολόγος του 14ου αιώνα. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1296 μ.Χ. και σπούδασε στο πανεπιστήμιο της Μαγναύρας με δάσκαλο τον Θεόδωρο το Μετοχίτη. Από μικρή ηλικία στράφηκε προς την άσκηση και μόνασε στο Άγιο Όρος. Διακρίθηκε στην έριδα περί του Ησυχασμού υπεραμυνόμενος της ασκητικής παραδόσεως εναντίον των κατηγοριών του Βαρλαάμ του Καλαβρού. Το θέμα περιστράφηκε γύρω από το αν οι ενέργειες του Θεού είναι ή όχι άκτιστες. Τελικά στις Συνόδους του 1341 και 1351 δικαιώθηκαν οι θέσεις του Γρηγορίου και των ησυχαστών. Ο Γρηγόριος έγραψε αρκετά θεολογικά συγγράμματα για να αποδείξει ότι οι άνθρωποι μπορούν να αισθανθούν τις ενέργειες του Θεού αλλά αδυνατούν να γνωρίσουν την ουσία Του. Εκλέχτηκε Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης στην οποία εγκαταστάθηκε μετά την παύση της στάσης των ζηλωτών. Σε ένα ταξίδι του για την Κωνσταντινούπολη συνελήφθη από τους Τούρκους. Αυτό του έδωσε την ευκαιρία για να συζητήσει θεολογικά με τους μουσουλμάνους θεολόγους και να μεταφέρει σ’ αυτούς την ορθόδοξη σκέψη. Τελικά πέθανε το 1359 στην Θεσσαλονίκη αφήνοντας πλούσιο συγγραφικό έργο.
Η μνήμη του εορτάζεται τη Δεύτερη Κυριακή της Μ. Τεσσαρακοστής.