Ο Αμβρόσιος είναι ο επιφανέστερος από τους συγγραφείς της Δυτικής Εκκλησίας.
Γεννήθηκε το 330 ή 340 μ.Χ. στα Τρέβιρα της Γαλλίας, εγκαταστάθηκε όμως με την οικογένειά του στη Ρώμη, όπου σπούδασε ρητορική, νομικά και ελληνική γλώσσα.
Το 370 μ.Χ. διορίστηκε διοικητής των βορείων επαρχιών της Ιταλίας με έδρα τα Μεδιόλανα (Μιλάνο).
Αν και ειδωλολάτρης έχαιρε μεγάλου σεβασμού, με αποτέλεσμα να βαπτιστεί Χριστιανός και να χειροτονηθεί το 373 μ.Χ. επίσκοπος στα Μεδιόλανα, όπου ανέπτυξε πλούσια κοινωνική δράση (για την οποία διέθεσε όλη την περιουσία του), φρόντισε για την παιδεία των κληρικών, οικοδόμησε πολλούς ναούς αλλά και προέβαλε αντίσταση εναντίον των αιρετικών.
Υπήρξε ένας ασυμβίβαστος οπαδός της αλήθειας, γι’ αυτό το 390 μ.Χ. κατηγόρησε δημόσια στα Μεδιόλανα τον Αυτοκράτορα Θεοδόσιο διότι είχε διατάξει μία φοβερή σφαγή.
Είναι ο συγγραφέας περίφημων εκκλησιαστικών ύμνων (Αμβροσιανή υμνωδία).
Πέθανε στις 4 Απριλίου του 397 μ.Χ. και η μνήμη του τιμάται στις 7 Δεκεμβρίου.