Γεννήθηκε το 306 στη Νίσιβη της Μεσοποταμίας. Από νωρίς διακρίθηκε για την συγγραφική του δύναμη και την υμνογραφία του. Χειροτονήθηκε διάκονος και έδρασε στην επισκοπή της γενέτειράς του, αναδεικνυόμενος ως ο κυριότερος Σύρος θεολόγος. Μετά την καταστροφή της πόλης από τους Πέρσες κατέφυγε στην Έδεσσα της Συρίας, όπου έζησε ασκητικά ως το τέλος της ζωής του (373 μ.Χ.). Έχουν διασωθεί σπουδαία ερμηνευτικά, υμνογραφικά, ασκητικά και ποιμαντικά του έργα στη συριακή γλώσσα.
Η μνήμη του τιμάται στις 28 Ιανουαρίου.