Το τρίτο σε ποσότητα νερού ποτάμι στην Ελλάδα

Πρόκειται για το κεντρικό Αποχετευτικό Αγωγό Κ.Α.Α. που ως πριν μερικά χρόνια είχε τις εκβολές του στον Ακροκέραμο - το άκρο Κέος - στην περιοχή του Κερατσινίου Αττικής. Σήμερα η αποχέτευση του Λεκανοπεδίου Αττικής επιτυγχάνεται με αγωγούς ομβρίων και ακαθάρτων. Όλα τα κτίρια του Λεκανοπεδίου της Αττικής συνδέονται με τοπικούς αγωγούς αποχέτευσης που διασχίζουν τους μικρότερους δρόμους της πόλης μας. Οι αγωγοί αυτοί οδηγούν τα λύματα σε μεγάλους αγωγούς (συλλεκτήρες) οι οποίοι με τη σειρά τους όλοι καταλήγουν στον Κ.Α.Α. (Κεντρικό Αποχετευτικό Αγωγό). Οι αγωγοί όμβριων υδάτων καταλήγουν με φυσική ροή στη θάλασσα, οι δε αγωγοί ακαθάρτων υδάτων καταλήγουν στη θαλάσσια περιοχή της Ψυττάλειας, στη νησίδα απέναντι από τον Ακροκέραμο, αφού προηγηθεί ο βιολογικός καθαρισμός των λυμάτων στο Κέντρο Επεξεργασίας Λυμάτων της Ψυττάλειας. Το συνολικό μήκος του δικτύου αποχέτευσης είναι 5.800 χλμ. και καλύπτει το 92% των αποχετευτικών αναγκών της Αττικής. Οι αγωγοί ακαθάρτων μεγάλης διατομής (ΚΑΑ, ΣΚΑΑ κ.α.) διέρχονται από περιοχές των οποίων οι κλίσεις επιτρέπουν τη φυσική ροή των λυμάτων λόγω της βαρύτητας (αγωγοί βαρύτητας). Τι είναι όμως τα "Κέντρα Βιολογικού Καθαρισμού Λυμάτων" ή "Κέντρα Επεξεργασίας Λυμάτων"; Τα Κέντρα Επεξεργασίας Λυμάτων είναι μεγάλες εγκαταστάσεις με δεξαμενές στις οποίες συγκεντρώνονται τα λύματα των πόλεων, υποβάλλονται σε διαδικασίες καθαρισμού και τελικά διοχετεύονται στη θάλασσα αφού έχουν καθαριστεί σε ποσοστό έως και 95%. Γιατί πρέπει τα λύματα να καθαρίζονται στα Κέντρα Βιολογικού Καθαρισμού πριν διοχετευθούν στη θάλασσα; Τα λύματα των πόλεων είναι πλούσια σε οργανικές ουσίες (πρωτεΐνες, ζωικά και φυτικά λίπη, υδατάνθρακες κλπ.) και μικροοργανισμούς (μικρόβια) που προέρχονται από τη διατροφή και τις καθημερινές δραστηριότητες του ανθρώπου. Αυτές οι οργανικές ουσίες έχουν την τάση, όταν βρεθούν στη θάλασσα, να καταναλώνουν το οξυγόνο που υπάρχει μέσα σε αυτή. Όταν η ποσότητα των λυμάτων είναι μικρή, η θάλασσα μπορεί να παρέχει τις ποσότητες του οξυγόνου που χρειάζεται στις οργανικές ουσίες (αυτοκαθαρισμός) και ταυτόχρονα να ανανεώνεται συνεχώς, ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες για οξυγόνο των ψαριών και των θαλάσσιων φυτών που ζουν μέσα σε αυτή. Όταν όμως οι ποσότητες των λυμάτων που διοχετεύονται στη θάλασσα είναι μεγάλες, τότε όλο το οξυγόνο καταναλώνεται από τις οργανικές ουσίες με αποτέλεσμα η ζωή μέσα στη θάλασσα (ψάρια, φυτά) να χάνεται από έλλειψη οξυγόνου και όλο το σύστημα να νεκρώνεται. Για το λόγο αυτό είναι απαραίτητος ο βιολογικός καθαρισμός των λυμάτων πριν διοχετευθούν στη θάλασσα. Τι πετυχαίνουμε με το βιολογικό καθαρισμό των λυμάτων; Στα Κέντρα Επεξεργασίας Λυμάτων πετυχαίνουμε να απομακρύνουμε τη ρύπανση (οργανικά φορτία) από τα λύματα, πριν αυτή καταστρέψει τους υδάτινους αποδέκτες (θάλασσες, ποτάμια, λίμνες) που τα δέχονται. Έτσι τα λύματα απαλλαγμένα από το ρυπαντικό τους φορτίο καταλήγουν στους παραπάνω αποδέκτες, ακίνδυνα πια για το ζωικό και φυτικό βασίλειο.