Ο ρόλος της θαλάσσιας χελώνας θεωρείται σημαντικός σε δύο οικοσυστήματα: στους ωκεανούς και στις παραλίες που έχουν αμμόλοφους. Εάν οι θαλάσσιες χελώνες εξαφανιστούν, ο αρνητικός αντίκτυπος στις παραλίες και τους ωκεανούς θα ήταν τεράστιος. Στους ωκεανούς, παραδείγματος χάριν, οι θαλάσσιες χελώνες, είναι ένας από τους λίγους ζωντανούς οργανισμούς που τρώνε έναν είδος χλόης (φύκια) που αναπτύσσεται στον πυθμένα της θάλασσας. Η χλόη αυτή δεν πρέπει να αυξηθεί πολύ σε ύψος και έτσι λοιπόν η θαλάσσια χελώνα «κουρεύει» αυτή τη χλόη καθώς την τρώει. Επίσης οι εκτάσεις αυτού του είδους της χλόης είναι σημαντικές για την αναπαραγωγή και την ανάπτυξη πολλών ειδών ψαριών και άλλης θαλάσσιας ζωής. Η καταστροφή αυτής της χλόης θα σήμαινε απώλεια των θαλασσίων ειδών που εξαρτώνται άμεσα από αυτή, και έτσι θα προκαλούνταν μια αλυσιδωτή αντίδραση που θα είχε αρνητικές επιπτώσεις στο θαλάσσιο οικοσύστημα.

Οι παραλίες που έχουν αμμόλοφους είναι οικοσυστήματα τα οποία για να υποστηρίξουν τη βλάστησή τους, που είναι αναγκαία για να αποτραπεί η διάβρωση του εδάφους, χρειάζονται θρεπτικές ουσίες. Οι θαλάσσιες χελώνες παρέχουν με τα αυγά τους αυτές τις θρεπτικές ουσίες που χρειάζονται τα παραπάνω οικοσυστήματα. Κάθε χρόνο, θαλάσσιες χελώνες γεννούν πολλά αυγά στις παραλίες. Οι θρεπτικές ουσίες προέρχονται από τα υπολείμματα των αυγών (τσόφλια) που έχουν εκκολαφθεί καθώς επίσης και από εκείνα που δεν εκκολάφθηκαν ποτέ ή και από τα νεογέννητα χελωνάκια που δεν προλαβαίνουν να φτάσουν στον ωκεανό και πεθαίνουν στην παραλία. Η μείωση του αριθμού των θαλάσσιων χελωνών έχει αρνητικές επιπτώσεις στα παραπάνω οικοσυστήματα αφού στερώντας τους βασικές θρεπτικές ουσίες που τους παρέχουν οι θαλάσσιες χελώνες, αυξάνεται ο κίνδυνος για τη διάβρωση των παραλιών.

Για το λόγο αυτό πολλές παγκόσμιες οργανώσεις ενδιαφέρονται για την προστασία της θαλάσσιας χελώνας.